1. Roestvrijstalen schroeven zijn een familie van ijzerlegeringen, elk met een chroomgehalte van meer dan 12%. Chroom is een anticorrosiecomponent, dus alle roestvrij staalsoorten hebben een sterke corrosieweerstand. Over het algemeen geldt: hoe hoger het chroomgehalte, hoe beter de corrosieweerstand.

2. Het gebruik van nikkelelementen in roestvrijstalen schroeven vertrouwde vroeger op het gebruik van nikkelelementen bij het gebruik van roestvrij staal als materiaal. Met de wereldwijde prijsstijging van nikkelelementen is de prijs van bevestigingsmiddelen echter ook sterk beïnvloed. Invloed. Om de kostendruk te verminderen en het concurrentievermogen van bevestigingsmiddelen te verbeteren, hebben fabrikanten van bevestigingsmiddelen speciaal gezocht naar alternatieve materialen en roestvaststalen bevestigingsmiddelen geproduceerd met een laag nikkelgehalte.





3. Als roestvrij staal wordt gebruikt als het belangrijkste materiaal voor bevestigingsmiddelen in roestvrijstalen schroeven, is het noodzakelijk om de magnetische eigenschappen van roestvrij staal zelf te begrijpen. Roestvrij staal wordt over het algemeen als niet-magnetisch beschouwd, maar in feite kunnen materialen uit de austeniet-serie na een bepaald verwerkingsproces tot op zekere hoogte magnetisch lijken, maar als wordt aangenomen dat magnetisch de standaard is voor het beoordelen van de kwaliteit van roestvrij staal bevestigingsmiddelen juist.

4. Alle soorten roestvrij staal bevatten naast ijzer en chroom ook koolstof. Maar het koolstofgehalte is laag en zorgvuldig gecontroleerd. De reden is dat koolstof kan worden gecombineerd met chroom om carbiden te vormen, zodat de rol van chroom bij de vorming van corrosieweerstand erg klein wordt. Om het anti-corrosie-effect te bereiken, moet het chroomgehalte dienovereenkomstig worden verhoogd wanneer het koolstofgehalte toeneemt.